A Travellerspoint blog

Update Update Lang Muna

sunny

So as you see, hindi ako masyadong nakakapagblog lately.

Hindi dahil sa tinatamad akong magsulat.

O wala akong alam isulat.

Wala lang talaga akong time para buksan ang laptop at mag internet.

Idagdag mo pa ang mahal ng unlimited service ng smartbro kaya tipid tipid muna ang drama.

Kailangan mag-ipon para sa aking balak bilhin na 50mm lens.

Tsotsal!

Anyhoo, gusto ko lang ishare sa inyo kung ano mga pinanggagawa ko lately sa aking adventurous life.

Kahit hindi man ako nakakalagay ng entry, gusto ko naman ibahagi mga natutunan at naranasan ko in the past few weeks.

One.

So nag-start na nga ang aking hell months because of my Masteral Degree in Agriculture.

Ang wagas lang ng effect sa utak.

Isipin mo naman, every time na may mag aask what i took in college, ang sasabihin ko:

BACHELOR OF SCIENCE IN INFORMATION TECHNOLOGY!

O da ba, ang lakas lang maka engot sa titulo ng diploma.

Sabay nganga ng kausap.

They they will ask me again.

"Bakit kumukuha ng Masters in Agriculture?"

"Parang hindi akma sa pinag aralan mo"

Ako naman, i don't wanna sound so mean or rude kaya explain na lang ako ng kaunting background sa trabaho ko.

"Ohh well, i am working in this blah blah blah.. And i have an Eligibility from Civil Service Commission so i want to take another leap in my career. In short, for promotion purposes lang. For future use. Thunder cats na kase mga kasama ko sa trabaho. Dami ng mga myembro ng Cataduanes group of islands kaya sayang naman kung mapunta sa iba di ba?" sagot ko lang

After saying it, ayun okay na.

Pero sa totoo lang, gusto ko sanang isigaw sa pagmumukha nila na "Bakit mo ako tinatanong?"

Close ba tayo?

Bawal kumuha ng Masters in Agriculture?

Kaw ba nagbibigay ng tuition fee ko?

Ng baon ko?

Kung makareact ka naman mas wagas pa sa puso ni Mother Teresa of Calcutta.

Punyeta!

Pero syempre, di ko naman sinasabi.

Nasa utak ko lang.

Coz i believe, ang lahat ng bagay ay magkakaugnay.

Kaya dapat, need mo maging nice and friendly sa lahat.

You may never know, magamit mo sila sa future para sa iyong sariling kapakanan.

User much?????

Hahahaha. Just kidding.

Pangalawa.

Nagiging zombie na yata ako lately.

Hindi ako makatulog.

Minsan kahit alas tres ng madaling araw mulat pa rin mga mata ko.

Ewan ko ba,

Di naman ako tumitira ng kapeng hilaw!

Pero ang lakas ng katawan ko sa puyat.

Considering na may pasok pa ako kinabukasan.

Pagdating sa opisina para naman akong kumpleto ang tulog.

Napaka hyper ko!

To the point na 34 hours na akong gising.

Pero syempre may mga power nap rin ako ng lunch time.

Pero madalas hindi rin ako makatulog.

Ang iingay din kasi ng mga tao sa opisina.

Parang bingi lang kung mag-usap.

Sigawan.

Parang tanga lang!

Hahaha.

Buti i always try to compose myself kahit abot na sa dulo ng ulo ang kaingayan.

Though i find it very amusing lalo na kapag puro tawanan ang nangyayare sa loob ng kuwarto.

Pangatlo

Mukha akong sira ulo lately.

Nangunguha ng mga ligaw na halaman at mga insekto.

Yeah.

You heard it right.

Kase kailangan ko sa Plant Pathology class ko.

Lakas lang ng trip di ba?

Lagi nila akong tinatanong kung ano hinahanap ko.

Sabe ko ang contact lens ko nahulog.

Di lang nila alam, hanap ako ng mga halamang ligaw!

Mga halamang hindi ko man binibigyang pansin sa buong buhay ko.

Kung kailan naman ako tumanda, doon ko kailangan magsaliksik ng mga iba't ibang uri ng mga weeds.

And mind you, mga wet and dryland weeds pa talaga ang naka emphasize sa assignment.

What the f**k lang!

Tapos you need to let them dry pa.

And put in a clear folder.

Plus label it with their respective common and scientific name.

Malay ko ba sa mga taenang Echinochloacolona, Cyperusrotundus, Cyperusrotundus etch na yan!

Alam ko lang yung Monochoriavaginalis!

Yung vagina na may galis!

Hahaha.

At kahit mukha akong tanga, masaya naman.

May natutunan nga ako eh.

Kaya madalas kapag may nakikita akong plant diseases na iidentify ko agad.

Uyyyy! Cercospora leaf blight yan!

O kaya naman, mga signs and symptoms na present sa halaman know ko agad yan.

Sasabihin ko agad, uy general chlorosis yan due to lack of sunlight.

Lakas lang makagagu ng tao at magparamdam ng mental capacity.

Hahaha.

Kagaguhan!

Pang-apat

Lagi lang ako sa kuwarto kapag walang pasok.

Simula paggising.

Hanggang sa pagtulog.

Lagi lang ako sa 4 na sulok ng aking kuwarto.

Lumalabas lang kapag maliligo.

Kakain.

O magyoyosi.

Ang booring ng buhay ko di ba!

Pero enjoy naman ako sa katahimikan.

As my friends know, my room is my sanctuary.

Dito lang ako lagi nakatambay.

Tahimik na nagbabasa ng mga dapat aralin na modules for my class.

Isama na rin yung pagsasaliksik sa internet ng mga bagong kaalaman.

Magbasa ng mga libro.

Manood ng dvd.

Series marathon from 8PM - 3 AM.

Addict much!

Remember during the habagat?

Nakakainis palang walang pasok at sumabay sa brownout.

Nakakabaliw.

Ang tahimik.

Dinig mo lang mga patak ng ulan, kulog at pagpatak ng tubig na galing sa sirang yero.

Haaay i can't deal with it.

Buti nandiyan si pepeg to make telebabad over the phone.

Ayeeeeee!

Panglima

I am learning new techniques sa photography.

Dahil nga magaling si Pepeg sa larangan na to, lagi niya ako pinagsasabihan na mali mga composition ko.

Too much light daw.

Too dark daw.

Kulang daw ng "depth".

Hindi ako makapagpenetrate sa kanya.

Kaya ng minsan, sinabi ko agad : "Alam ko na comment mo. mali composition ko"

Bago pa man siya makapagcomment, inunahan ko na.

Natawa lang naman.

"imbes na laitin mo mga kuha ko, bakit di mo nalang ako turuan aber?" sinabi ko minsan

"Okay. I want you to learn on your own." sabe niya sabay tawa

"I don't want to say na improving ka kase kapag sinabi ko yon baka mag stick ka sa nakasanayan mo. I want you to explore different aspect of photography!"

After hearing those words, masaya naman ako.

Tumaas ang aking confidence level.

Kaya nga balak kong bumili ng lens.

Para i try ang portrait o mga boque style na kuha.

Sana maging successful kahit papano.

By the way, calling the attention of Sir Archie!

I have lens baby!

Canon!

Hahaha.

---------------------------------

---------------------------------

---------------------------------

---------------------------------

---------------------------------

Yun lang mga pinanggawa ko lately.

Nothing much di ba?

I promise na lagay ako ng mga entry kapag may time talaga akong magsulat.

Feel free to comment and drop by.

Asta la vista baby!

Ciao!

Hahaha.

Posted by yebahboi 21:23 Archived in Philippines Comments (0)

Naging Dagat dahil kay Habagat!

overcast

Martes.

Alas 7 ng umaga.

Nagising ako sa matinding katok sa pinto.

Si kuya.

Sumisigaw.

Akala ko naman hihiram lang ng charger.

Hindi pala.

Walang kuryente dahil sa sobrang lakas ng ulan.

Pagtapak ko sa sahig para buksan ang pinto, basa ang aking paa.

May tubig na pala.

Pumasok na.

"Putang ina! Ano nangyare?!" nasambit ko

Bakit may tubig?

Biglang umakyat sa dugo sa aking mga ugat at dagli dagli kong inangat ang laptop na nasa sahig.

Buti hindi nabasa.

Salamat sa aking laptop board at pad na nagsalba sa aking pinakamamahal na gadget.

Kung nagkataon, isang malakas na hiyaw at sigaw ang maririnig kung nabasa man ito.

Pagbukas ko ng pinto, dagli dagling pumasok ang tubig sa kuwarto.

Dahil may kababaan ang room sa first floor, instant na dumaloy ang maduming tubig galing sa likod ng bahay.

Sa sobrang sarap ng tulog, hindi ko namalayan na mataas na pala ang tubig sa labas.

"Bakit hindi nyo naman ako agad ginising?" tanong ko

"Kanina pa kita ginigising sarap kaya ng tulog mo!" sagot ni Kuya

"Ah ganun ba? Sorry naman.. Sarap kaya matulog habang umuulan. (Hihihi)" nabulong ko sa sarili

Nakita ko si Ate Janet (my sister-in-law) na naghahakot ng mga gamit na posibleng mabasa.

Ang pamangkin ko na naghahakot ng mga album pictures.

Si kuya na naglalagay ng mga sand bag sa harap ng pintuan para mabawasan ang pagpasok ng tubig ulan.

WHAT IS HAPPENING?!!!!

WHAT IS THIS???!!!

Ako na lang yata ang hindi makagalaw sa kinatatayuan ko.

Ako na ang na stuck sa lugar at hindi maka move on.

Hindi maprocess ng utak ko kung bakit may baha.

Sa tagal tagal ko ng nakatira sa aming baranggay, ngayon palang umapaw ang tubig sa aming bahay.

First time.

There's always a first time ika nga, pero i hope this would be the last!

Ayoko ng maulit.

Ayoko ng putik.

Ayoko ng mabaho.

Ayoko ng malabnaw na tubig na may kasamang basura.

Ayoko ng tubig na galing sa likod ng bahay na may ihi ng palaka at tae ng manok!

Sabay sandal sa pader, hawak sa ulo at uupo ng dahan dahan habang umiiyak.

Moment lang.

Hahaha.

Pero dahil waley naman ako magagawa sa galit ni Mother Earth, sumang ayon na lang ako sa gusto niya.

Siguro napansin niya na tinatamad lagi akong magtrabaho sa bahay.

Mag exercise.

Do some cardio exercises and lift some weights.

Kaya ayun, ang ending pinagawa lahat sa akin in just one day.

Buhat ng salat set.

Check.

Maglagay ng buhangin sa sako para gawing barikada sa mga pintuan.

Check.

Magbuhat ng mga appliances and lift them on higher places.

Check.

At higit sa lahat.

Magsalok ng tubig na madumi sa sala.

Check.

Wagas!

Partida pa na wala akong almusal.

Para lang naglaro.

Parang ang dumi ng pakiramdam ko.

Ang dumi kong tao.

Feeling ko ang dumi dumi ng katawan ko sa tubig na pumasok sa bahay.

Arrrrrgh.

Just thinking about it again makes me puke.

Arte much lang.

Hahaha.

Tapos ang problema pa pati banyo lubog sa tubig.

Kadiri.

Paano ka tatae habang nakababad ang paa sa tubig.

Iwwwww!

Kaya kahit sobrang natatae ako that time, tiniis ko.

Naisip ko nga rin ipaanod na lang ang tae sa dumadaloy na tubig sa harapan.

Maulan naman at madilim.

Hahaha.

Pero siyempre hindi ko ginawa.

Kakahiya.

Kakaiba talaga ang experience na yun.

First time.

Pero sana huwag na maulit.

Ayoko ng maulit.

At please lang maawa kana Mother Nature, huwag mo na pabalikin ang ganung klase ng habagat.

Dahil sa habagat, ang bahay namin naging dagat.

:(

Posted by yebahboi 05:47 Archived in Philippines Comments (0)

Not Your Ordinary Love Song

sunny

Supposedly may blog entry ako today about sa Habagat.

Pero under construction pa siya.

Nagka aberya lang.

Kase naman, nabasa ang aking DSLR.

Nagkamoist.

Kaya ayun, need ko muna pahanginan sa isang lugar na dust free.

Kaya for now, gusto ko lang share ang isang kanta na sobrang nahook ako.

It is a silly love song.

Parang yung "Because of you" ni Keith Martin.

Yung parang thankful ka dahil may dumating sa buhay mo na sobrang unexpected tapos babaguhin niya takbo ng pamumuhay mo.

Parang si Jan lang kay Sam.

Parang si Jack kay Jaime.

Parang si (Fill in the blank ______) kay SAR.

Parang mga pusa ni Bacil.

Parang si Pepeg lang sa buhay ko.

Awwwwww!

Cheeesssy!

Kaya heto siya.

Si Rosie Thomas.

All my Life ang title.

Hindi yung "All my life, without a doubt i'll give you all my life.. Now and forever till the day i die.. You and i would share.."

Kinanta mo no?!

Aminin na...

Hahaha.

Why i love this song is because ang ganda kase ng meaning.

Ang ganda ng melody.

Not that cheesy pero hindi rin sobrang boring na lovesong.

I heard it from Alias Season 3 soundtrack.

Kaya hinanap ko agad.

Kaya heto na.

Gusto ko lang ishare.

Para naman maramdaman natin ang love kahit sa panahon ng tag-ulan.

Happy weekend everyone!

Namiss kita blogsphere!

Promise.

ALL MY LIFE

I've been waiting all my life
I've been waiting for you to come
I've been traveling and wandering
Alone on my own for too long
And I swear I tried to convince myself
It would be much easier just being alone
But after running circle after circle
I'm tired of being on my own

I've been waiting all my life
I've been waiting for you to come
I've been traveling and wandering
Alone on my own for too long

And I wish I could have met your brother
I would tell him how much I am in love
And I swear I'll ask him question after question
Confessions about you growing up

And I thank God for blessing me
Well beyond I could have thought
And reminding me of how good life can be
When you let yourself fall into his love

Cuz I've been waiting all my life
I've been waiting for you to come

Posted by yebahboi 06:09 Archived in Philippines Comments (0)

Umasta Ayon sa Ganda

rain

Pauwi na kami nina Elaine at Ruth galing Robinson.

As usual inubos na naman ang oras ng araw ng Biyernes sa inuman.

Pero mas maaga kami umuwi kumpara sa mga nagdaang drinking session.

Masama kasi pakiramdam ni Ruth.

Inatake ng asthma simula umaga.

Napag-isipan naming umuwi agad pagkatapos malagok ang isang bucket ng San Mig Light at makipagkwentuhan kay Atty.

Dahil kasagsagan ng ulan at patuloy ang paggawa ng fly over sa may McArthur highway, ang supposedly na 20 minutes na biyahe pauwi ay inabot ng 1 oras mahigit sa daan.

Tahimik akong nakikinig sa mga kanta ng aking magandang phone ng biglang hinugot ni Ruth ang earphone ko.

"Gusto raw umihi ni Elaine" bulong niya

"Hindi na raw kaya! Puputok na"

Hindi ko malaman kung matatawa ako o maaawa kay Elaine.

Kita ko na kasi ang mga pawis sa noo niya at pamimilit ng legs para i "hold" ang tubig na naipon sa kanyang pantog.

Idagdag mo pa ang buwanang dalaw na sumabay sa kanyang unexpected event sa mga oras na yon.

Naisipan kong sabihin sa kanya na hintayin na lang namin makababa sila sa jeep.

Malapit na rin lang naman.

Subalit naisip ko rin naman na mahirap ang sitwasyong gustong kumalawa na tubig.

Napagtanto ko baka isang malakas na preno lang lumabas na.

Mahirap na. Baka gumawa ng eksena.

Mas nakakahiya yon.

Buti na lang kilala ko ang driver ng nasabing pampasaherong jeep.

Si kuya Dudung.

Taga sa amin.

Kinausap ko siya kahit nakakahiya.

Mabait naman.

Binaba niya kami sa may pinakamalapit na gas station.

Kahit hindi kilalang fuel refilling station ang pinuntahan, carry na.

Tinulungan ko siyang bumaba.

Dagli dagli naming hiningi ang key lock para sa pintuan ng comfort room.

After 2 minutes or so.

Success!

Napawi ang nararamdamang asiwa ni Elaine.

Hangos kaming bumalik ulit sa loob ng jeep.

Humingi rin ng dispensa sa mga nakasakay ng jeep.

Akala ko naiintindihan ng karamihan.

May dalawa palang nagreklamo.

Nagsumbong si Ruth.

May naasiwa raw sa ginawa namin.

Parang nagpintig ang tenga ni Elaine.

Parang toro na gustong sugurin ang taong nakapula.

Ayaw pa sanang aminin ni Ruth kung sino sa loob ng jeep ang may sala.

Tinuro niya rin pagkatapos.

Halos hindi mapigilan ang init ng ulo ni Elaine.

Nagpakawala ng mga matatalas na salita.

"Eh kung napapaihi na ako. Ano magagaw niyo? Baket kung kayo nasa kalagayan ko hindi ba kayo magpapahinto?" sigaw niya

"Mas nakakahiya kung umihi ako dito o much worst ihian kita sa mukha!"

"kung nagrereklamo ka. Bumili ka ng sarili mong sasakyan!"

"Umasta ka ayon sa ganda!" wika niya

Natawa ako.

Parang gusto kong umihi agad.

Gusto ko mang pigilin si Elaine, hinayaan ko lang.

Gusto kong pumalakpak sa ginawa niya.

Napatawa niya ako.

Napatawa niya ako sa "umasta ayon sa ganda!"

Kase sa totoo lang, tama siya!

Posted by yebahboi 20:47 Archived in Philippines Comments (0)

Its All about Faith

sunny

I was waiting for Pepeg to call last Saturday night.

Lumabas kase kasama mga kaibigan.

It's almost 12 in the morning and i promised na i will wait for her.

While i was trying to fight back my droopy eyes, i decided to turn on the television.

Good thing that the "The Buttomline with Boy Abunda" still on air at that time.

I really love watching this show coz most of the time, his guests are well known and prominent personalities.

From politicians to celebrities, hanggang sa mga simpleng tao na gumawa ng extra ordinaryong contribution sa lipunan hanggang sa mga taong nag-ingay at gumawa ng mga kontrobersiya, iniimbita nila upang mas makilala sila ng mga manoood.

Kahit sino pwedeng maging guest.

Say it and you will have it.

The show is quite good compare sa mga ibang interviewer-guest klase ng set up na show.

I guess one of the good factor why the show is interesting because Boy Abunda is credible, believable, and frank when he ask questions.

Idagdag mo pa yung mga panel na tinatawag na "Buttomliners" na binibigyan ng pagkakataong magtanong sa guest.

Last episode, the show is quite interesting and controversial because of his guest.

Red Tani.

I don't know who he is actually.

I thought he is a celebrity or an exceptional Filipino.

Hindi pala.

Isa siyang exceptional na tao sa kanyang sariling pananaw.

A self confessed Atheist pala.

O isang taong hindi naniniwalang may Diyos.

I had goose bumps while i was listening to his answers and explaining why he don't believe in God.

He grew up from a conservative Catholic family, and his childhood was filled with questions about his religion which were all left unanswered.

Later on, he explored different religions — Hinduism, Islam and Buddhism — to seek answers and find his “god.”

However, Red didn’t find a tangible evidence that God exists.

He shared that there were even times that he tried to pray just to feel that he was talking to “someone” or “someone” was listening to him, but he sensed nothing.

From there, his belief that God does not exist was formed.

I know that everyone is entitled of their own beliefs and opinion.

And i am respecting his.

But there are things that i disagree on his context of believing that God is not existing.

I heard this from a friend:

"There are three topics that is not worth debating. Politics. Celebrities. and Religion."

I guess this is absolutely true.

Coz in the end no one will "ever" win despite that you laid all your cards and uttered the most convenient reasons for you to penetrate the discussion.

Religion is a very subjective.

And it is a universal thing where everyone will agree or disagree whatever your stand on this matter.

As for me, i believe in God.

I believe that someone out there is listening to me.

Someone out there is answering my questions.

Mga sagot na hindi boses ang sagot pero mga sagot na nakikita, nararamdaman, at napapatunayan.

And that is called MIRACLES.

I don't need to a tangible or concrete evidence just to know that there is GOD.

You just need to feel it.

Just like the wind, you don't see it but you feel it.

It is just a matter of Faith.

Waking up in the morning, seeing the sun rising and setting, able to see the wonders of nature, etc. These are concrete evidences that God is existing.

I respect Mr. Tani's unanswered questions about God and religion.

But what is wrong about it is that, we humans are seeking on the things na walang katapusang kasagutan.

O mga tanong na halos walang sagot.

Maybe we are the most intelligent living creatures in this world, but our brain is limited sa mga bagay bagay.

Maybe God gave us the highest formation of brain cells just for us to ask, to seek, to analyze and to question his existence.

Coz if God is tangible, i guess we will be complacent.

We will be unworried and we will be self centered.

If God is existing just like one of us, would i even dare to ask him?

Will i ever dare to seek for him.

Will i ever dare to ask him?

Or talk to him?

We are lucky that God is not visible in our naked eye because he is giving us the opportunity to ask for his guidance.

To talk to him.

To open our hearts in Him.

And cry on him.

We don't need a tangible evidence that God is existing.

We just need to have FAITH.

Posted by yebahboi 21:24 Archived in Philippines Comments (0)

(Entries 11 - 15 of 91) « Page 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10 .. »